Terapia fotodynamiczna (PDT) to metoda leczenia zmian skórnych polegająca na zastosowaniu fotouczulacza i naświetleniu światłem o określonej długości fali.
Opis procedury
Terapia fotodynamiczna (PDT - photodynamic therapy) to procedura dermatologiczna polegająca na miejscowym nałożeniu substancji fotouczulającej na zmienioną chorobowo skórę, a następnie naświetleniu jej światłem o określonej długości fali. Substancja fotouczulająca gromadzi się preferencyjnie w komórkach zmienionych chorobowo. Pod wpływem światła dochodzi do reakcji fotochemicznej prowadzącej do uszkodzenia komórek patologicznych.
Wskazania
- Rogowacenie słoneczne (keratosis actinica)
- Rak podstawnokomórkowy powierzchowny (basal cell carcinoma superficiale)
- Choroba Bowena (carcinoma in situ)
- Rogowacenie Bowena
- Fotostarzenie skóry twarzy i rąk
Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję fotouczulającą lub jej składniki
- Porfiria lub inne choroby przebiegające z nadwrażliwością na światło
- Ciąża i okres karmienia piersią
- Stosowanie leków fotouczulających
- Zmiany skórne o charakterze inwazyjnym wymagające leczenia chirurgicznego
- Choroby tkanki łącznej z fotowrażliwością
Zalecenia pozabiegowe
- Bezwzględne unikanie ekspozycji na światło słoneczne i sztuczne źródła światła w obszarze zabiegu przez okres wskazany przez lekarza
- Stosowanie ochrony przeciwsłonecznej (filtr SPF 50+)
- Stosowanie preparatów nawilżających i łagodzących zgodnie z zaleceniami
- Zgłoszenie się do lekarza w przypadku nasilonych objawów (silny ból, obrzęk, pęcherze)
- Kontrola lekarska w wyznaczonym terminie
Efekty zabiegu
Szczegóły omawiane podczas konsultacji lekarskiej.
Mechanizm fotodynamiczny
Zabieg wykorzystuje reakcję fotochemiczną między fotouczulaczem a światłem
Zastosowanie w leczeniu zmian skórnych
Metoda stosowana m.in. w leczeniu kurzajek i wybranych zmian skórnych
Rekonwalescencja
Okres rekonwalescencji ustalany jest indywidualnie przez lekarza prowadzącego.